You are currently browsing the tag archive for the ‘Ahmadinejad’ tag.

Terwijl een groot aantal Westerse landen vorig jaar hevige kritiek uitte op de herverkiezing Mahmoud Ahmadinejad was er ook steun voor het Iraanse staatshoofd. Leiders van economisch opkomende landen als Brazilië, Rusland, India, China (BRIC) en Turkije accepteerden de aanstelling van Ahmadinejad zonder morren. De Venezolaanse president, Hugo Chávez, was zelfs een van de eerste staatshoofden ter wereld die Ahmadinejad feliciteerde met zijn overwinning. De steun is opmerkelijk maar komt niet onverwachts.

Het bewind van Ahmadinejad heeft zich bekwaam getoond in het omzeilen van sancties en in het smeden van allianties; als er een kampioenschap voor regime survival zou bestaan, dan zou het hoge ogen gooien. Het Iraanse regime neemt immers al jaren zowel internationaal als regionaal gezien een geïsoleerde positie in. In het Midden-Oosten heeft Iran alleen aan Syrië een bondgenoot en na de oorlogen in Irak (2003) en Afghanistan (2001) hebben de VS in elk aan Iran grenzend land een militaire basis. Het is voor Ahmadinejad’s regime daarom van strategisch belang om vrienden buiten de regio te zoeken. En dat lukt. Lees de rest van dit artikel »

Onderstaande post is een samenvatting van een artikel van Asef Bayat dat verscheen in Eutopia. Asef Bayat is hoogleraar Samenleving en Cultuur van het Moderne Midden-Oosten aan Universiteit Leiden. Zijn meest recente boek, Making Islam Democratic: Social Movements and the Post-Islamist Turn, verscheen in 2007 bij Stanford University Press.

Het lijkt misschien gepast dat de dertigste verjaardag van de Iraanse Islamitische Revolutie samenvalt met het bewind van de uiterst conservatieve president Ahmadinejad – alsof hij en zijn ambt belichamen waar de revolutie van 1979 over ging: verzet tegen moderniteit, terugkeer naar tradities en heropleving van de islam als de manier van denken en leven.

Maar waren dit ook de meest wezenlijke aspecten van de Iraanse revolutie?

Lees de rest van dit artikel »

Vrijdag 11 juni in de Groene Amsterdammer het artikel Revolutionaire vuur in Iran nog niet gedoofd. Een politieke analyse met een persoonlijke noot over de demonstraties en mijn kortdurige gevangenschap. Hier alvast een voorproefje van het artikel. Auteur Huib de Zeeuw ondervraagt zichzelf.

Welk revolutionair vuur is nog niet gedoofd?

Goede vraag. Want niet alleen demonsterende Iraniërs bezitten een revolutionair vuur ook hun tegenstanders zoals de paramilitaire basijis die keihard optreden tegen de demonstranten. Van de eerst groep die bekend werd als de ‘Groene Beweging’ hoor je de laatste tijd niet zo veel meer. De laatste grote demonstratie dateert van 27 december.  Maar hun rol is nog niet uitgespeeld.

Gaan zij zaterdag 12 juni, een jaar na de presidentsverkiezingen, demonsteren?

Via de officiële weg is er een demonstratie aangevraagd, dat ze toestemming krijgen lijkt onwaarschijnlijk. Dat betekend dat Iraniërs met gevaar voor eigen leven de straat moeten opgaan, of ze dat massaal durven blijft de vraag.

Lees de rest van dit artikel »

Oude berichten

BolBol’s Tweets